Als we in Nederland over Jeu de Boules spreken, bedoelen we Petanque. De eenvoud van Petanque heeft er voornamelijk voor gezorgd, dat het mondiaal en nationaal verreweg de meest voorkomende spelvariant van het Jeu de Boules is geworden. Petanque kan individueel ( tête-à-tête) worden gespeeld, maar ook in teams van twee spelers (doublette) of drie spelers (triplette). De triplette vorm wordt internationaal als de belangrijkste variant beschouwd.

Bij petanque is het de bedoeling om de metalen ballen zo dicht mogelijk bij een klein houten balletje te werpen of te rollen. De afstand van de cirkel (van waaruit de spelers werpen) tot de but kan variëren van 6 tot 10 meter. Het spel kan op elke ondergrond worden gespeeld, maar vaak wordt er gekozen voor een ondergrond van zand of (grof) grind.

Het team dat de wedstrijd mag beginnen wordt bepaald door loting. Degene die de toss wint, trekt een cirkel met een diameter van 50 centimeter en gooit het but uit op een afstand tussen de 6 en 10 meter. Het team dat het but werpt, werpt ook de eerste boule en probeert deze zo dicht mogelijk bij het but te plaatsen. Daarbij moet er op gelet worden dat de voeten in de cirkel staan en zij niet van hun plaats mogen komen voordat de geworpen boule de grond heeft geraakt.

Vervolgens mag de tegenpartij proberen een boule dichter bij het but te plaatsen (pointer), de bal van het andere team te verplaatsen (tirer of schieten) of het but te verplaatsen. Het team dat het dichtste bij het but ligt, speelt pas weer als de tegenstander beter ligt of geen boules meer heeft.

In het laatste geval mag dat team proberen meer punten te scoren door boules dichterbij te brengen dan de beste van de tegenstander. Voor elke boule die een speler dichter heeft geplaatst dan de tegenpartij krijgt men een punt. Dan is de ronde of mène voorbij. Het team dat heeft gescoord, trekt een cirkel op de plaats waar het but lag en gooit hem opnieuw, waarna de volgende mène begint. Het spel eindigt als een team het eerste 13 punten heeft behaald.