Sportvissen valt onder hengelsport. Sportvissen is het vangen van vissen zonder professioneel aspect maar
alleen voor het genot of om de competitie aan te gaan met andere sportvissers. Sportvissen is een omstreden vorm van visserij, die niettemin door honderdduizenden in Nederland als hobby wordt beoefend. Anderen vinden sportvissen een vorm van dierenmishandeling. Dat de vis het geen prettige ervaring vindt om te worden gevangen is natuurlijk evident. Bij de gebruikelijke sportvisserij door ervaren vissers ondervinden de vissen
echter weinig schade. Vissen met netten richt veel meer schade aan de vis, de schubben en slijmhuid kunnen namelijk verloren gaan waardoor de vinnen beschadigd raken.Vooral het verblijf buiten het water of in een slecht leefnet is al snel schadelijk. Als het erg lang duurt voordat de vis wordt geland kan de vis soms ook door uitputting later bezwijken. Dit komt vaak voor bij grote snoeken die midden in de zomer worden gevangen.

De behandeling van een gevangen vis moet er op gericht zijn het verblijf buiten het water zo kort mogelijk te houden. Ook moet geprobeerd worden de vis zo min mogelijk te beschadigen. Als een haak moeilijk bereikbaar
of geslikt is kan het beste de onderlijn doorgeknipt worden. Allerhande onderzoeken hebben aangetoond dat de haak dan door de natuurlijke afweer verdwijnt of wordt ingekapseld en dat het overlevingspercentage meer dan 80 % bedraagt. De meeste moderne hengelsportmethoden zoals kunstaasvissen, of karpervissen komen ingeslikte haken niet voor en zijn de overlevingspercentages na een jaar tussen de 90 en 100%.

Gespecialiseerde vissers als karpervissers gebruiken hulpmiddelen als ontsmettingsmiddel en onthaakmatten om de vis zo min mogelijk te beschadigen. In betaalwateren waar de vis een hoge waarde vertegenwoordigd zijn deze hulpmiddelen evenals weerhaakloze haken dan ook verplicht. Een bedreiging voor de visstand is de sportvisserij niet omdat over het algemeen de gevangen vis weer wordt teruggezet. Voor de paling waarvan de stand sterk is achteruit gegaan is een tegenwoordig een terugzetplicht. Het uitzetten van gekweekte vis ten behoeve van de sportvisserij is echter niet zonder gevaar, vanwege insleep van ziekten, predatie op inheemse soorten en een negatieve invloed op het ecosysteem. Ook het verslepen van vis (het uitzetten in een ander water) door sportvissers kan een probleem zijn, vooral als dit naar geïsoleerde wateren gebeurt. Van nature zijn dit soort wateren geschikt voor bepaalde soorten waterplanten, amfibieën en libellen en het uitzetten van vis zal door predatie en veranderingen aan het ecosysteem door het woelen en verorberen van waterplanten, een zeer schadelijke invloed hebben op de natuur in dit soort wateren.